آتوسا گلشادنژاد اولین بانوی طلایی کاراته ایران
شاهکار در مصر؛ ایران با ۱۰ کاراتهکا نایبقهرمان جهان شد
دختران ایران جورِ کشیدن بارِ قهرمانی را به دوش کشیدند؛ گلشادنژاد تاریخ را بازنویسی کرد و ایران بر سکوی دوم کاراته جهان ایستاد.
دید سوم | ورزشی– پرونده رقابتهای کاراته قهرمانی جهان در قاهره با ثبت یک رکورد تاریخی برای ورزش ایران بسته شد. تیم ملی کاراته ایران که با ترکیبی کیفی (۱۰ کاراتهکا) راهی مصر شده بود، با درخشش خیرهکننده آتوسا گلشادنژاد و کسب نخستین مدال طلای تاریخ بانوان در رده بزرگسالان جهان، به مقام نایبقهرمانی مشترک دست یافت. در این رقابتها که به سلطه سنتی ژاپن پایان داد، ایران با کسب یک طلا، یک نقره و یک برنز، همتراز با قدرتهای بزرگی چون ایتالیا و ترکیه، جایگاه خود را در نقشه جهانی این رشته تثبیت کرد.
طلسمشکنی به سبک گلشادنژاد؛ کامبک طلایی
تا پیش از این رقابتها، سقف آرزوهای کاراته بانوان ایران در مسابقات جهانی (بزرگسالان)، رسیدن به فینال و کسب مدال نقره بود که پیشتر توسط حمیده عباسعلی تجربه شده بود. اما آتوسا گلشادنژاد در وزن ۶۱- کیلوگرم، معادلات را بههم زد. آتوسا در فینال مقابل «لی گونگ» چینی قرار گرفت؛ حریفی سرسخت با عنوان قهرمانی بازیهای آسیایی هانگژو.
مبارزه فینال، دراماتیک پیش رفت. گلشادنژاد در حالی که ۲ بر صفر از حریف چینی عقب بود، با تغییر تاکتیک و جسارتی مثالزدنی، ورق را برگرداند و با مدیریت ثانیههای پایانی، نام خود را به عنوان اولین زن طلایی تاریخ کاراته ایران در جهان جاودانه کرد. گلشادنژاد برای رسیدن به فینال، نمایندگان کامرون، ازبکستان و لتونی با اقتدار شکست داد؛ که نشان از آمادگی روانی و جسمانی بالای این ستاره جوان داشت.
تداوم موفقیت در اوزان سبک و سنگین
در کنار این طلای تاریخی، کاروان ایران دو مدال ارزشمند دیگر هم دشت کرد. سارا بهمنیار، سبکوزن چابک تیم ملی در وزن ۵۰- کیلوگرم، بار دیگر ثابت کرد که مهرهای قابل اتکا برای روزهای سخت است. او که پیشتر در مسابقات جهانی ۲۰۱۸ مادرید روی سکوی سوم ایستاده بود، این بار در قاهره موفقیت خود را تکرار کرد و به نشان برنز رسید تا کلکسیون افتخاراتش تکمیلتر شود.
در بخش مردان صالح اباذری در سنگینوزن (۸۴+ کیلوگرم) تا پای جان جنگید. رسیدن به فینال سنگینوزن جهان، جایی که معمولاً فیزیکیترین مبارزات در آن رخ میدهد، کار سادهای نیست. اباذری با عبور از حریفان قدرتمند به مدال نقره بسنده کرد تا سهم مردان نیز در سبد مدالی ایران محفوظ بماند.
پایان امپراتوری ژاپن و ظهور قطبهای جدید
یکی از نکات فنی و قابل تأمل مسابقات قاهره، تغییر در موازنه قدرت کاراته جهان بود. ژاپن که همواره به عنوان مهد کاراته و قدرت بلامنازع این رشته شناخته میشد، در این دوره نتوانست فاصله معناداری با رقبا ایجاد کند.
مصرِ میزبان، با استفادهی حداکثری از امتیاز میزبانی و سرمایهگذاریهای چند سال اخیر، با ۳ طلا و ۱ برنز مقتدرانه قهرمان شد. اما اتفاق مهم در رده دوم رخ داد؛ جایی که ایران در کنار ایتالیا، ترکیه و ژاپن، همگی با عملکردی مشابه (یک طلا، یک نقره و یک برنز) مشترکاً نایبقهرمان شدند. این نتیجه نشان میدهد کاراته ایران با وجود محدودیت تعداد نفرات اعزامی (کیفیگرایی به جای کمیگرایی)، از مرحله «تکستارهها» عبور کرده و به سیستمی دست یافته که میتواند در غیاب نسل طلایی گذشته نیز، ستارههای جدیدی را برای فتح سکوهای جهانی تربیت کند؛ اتفاقی که شاید از خودِ مدالها ارزشمندتر باشد.
نایبقهرمانی جهان در قاهره، با محوریت درخشش بانوان، پیام روشنی برای ورزش ایران داشت. کاراته که همواره از رشتههای مدالآور بازیهای آسیایی بوده، اکنون در سطح جهانی با اتکا به نسل جدید، شانهبهشانه قدرتهای سنتی اروپا و شرق آسیا حرکت میکند. طلای گلشادنژاد، آغازگر فصلی نو برای اعتمادبهنفس دختران رزمیکار ایران خواهد بود.
/ پایان پیام
